در ادامه دهه به دهه توضیح دادیم که دزدگیر در طول 200 سال گذشته چطور ساخته شد و چطور به جایی رسید که امروز از به روزترین تکونولوژیها برای تشخیص سارقان از آن استفاده میشود. در ادامه همراه ما باشید با این سفر جذاب به دل مهمترین ابزار بشر برای ایجاد امنیت، دزدگیر اماکن و خانه.
اولین مخترع دزدگیر اماکن و منزل را میتوان آقای تیلدزلی نامید. کسی که در دهه 1700 یعنی در سالی که شاه سلطان حسین صفوی داشت با شورشیان افغان دست و پنجه نرم میکرد و به دنبال ایجاد امنیت در کشور بود و حکومت چند دویست ساله صفوی را به باد میداد، آقای تیدزلی در انگلستان مشغول ساخت دزدگیری بود که امنیت خانه خودش و شهروندانش را تضمین میکرد.
سیستم ضد سرقت این مخترع انگلیسی مکانیزم خیلی پیچیدهای نداشت، مجموعهای از زنگها بود که به قفل در منزل و اماکن مختلف نصب میشد. در واقع میتوان گفت که امروزه نیز همچنان پایه و اساس خیلی از سیستمهای مگنتی درب و پنجره، همین چیزی است که تیلدزلی 300 سال پیش اختراع کرده بود.
در این مدل اگر کسی برای ورود به خانه از کلیدی استفاده میکرد که مخصوص آن در نبود، دزدگیر به صدا در میآمد و هم سارق را میترساند و فراری میداد و هم صاحبخانه را از دزدی خبردار میکرد. این محصول تا 150 سال بعد هیچ تغییری نداشت، اما در سال 1850 چنان ارتقایی پیدا کرد که به آن میتوان گفت اولین دزدگیر الکترونیکی جهان.
نفر بعدی که اسمش در تاریخ به نام مخترعان اولیه دزدگیر ثبت شده، آقای آگوستوس پوپ است. پوپ یک نمونه اولیه از دزدگیرهای مگنتی را ایجاد کرد. سیستم ضد سرقت او روی در و پنجره متصل میشد و این سیستم به بسته شدن مدار الکتریکی واکنش نشان میدادن. بدین صورت که در صورت باز شدن در یا پنجره، زنگ هشدار دستگاه به صدا در میآمد. این اختراع در 21 ژوئن سال 1853 میلادی به نام آگوستوس در بوستون آمریکا ثبت شد. از نظر زمانی هم این دوره همزمان است با سلطنت ناصرالدین شاه، پر سابقهترین شاه قاجاری ایران.
این دزدگیر با باتری کار میکرد و برای آن زمان بسیار کاربردی بود. در صورت باز یا بسته شدن در و پنجره ارتعاشات الکترومغناطیسی به یک چکش منتقل میشد و سپس این چکش به یک زنگ برنجی برخورد میکرد. این دستگاه به صورتی کار میکرد که اگر سارق در یا پنجره را میبست همچنان دزدگیر صدا میداد.
بسیاری از افراد تصور میکنند که هولمز اولین مخترع دزدگیر در جهان است و اسم پوپ کمتر شنیده میشود. اما نکته مهم اینجاست که هولمز صاحب یک شرکت تجاری بوده و حق اختراع دستگاه پوپ را در سال 1857 میخرد. هولمز سپس شرکتی به اسم محصولات حفاظتی برقی هولمز برای اولین بار دستگاههای ضد سرقت را میفروشد.
گفته میشود که پوپ به دلیل ابتلا به بیماری حصبه مجبور میشود که حق اختراع خود را به قیمت 9 هزار و 500 دلار به ادوارد بفروشد. پوپ چند روز بعد از این اقدام از دنیا رفت. پس از مرگ پوپ حال نوبت هولمز بود که این کسب و کار را رونق بدهد. او دزدگیر را به نیویورک برد و تا سال 1866 بیش از 1200 نسخه از این دستگاه را فروخت.
این دزدگیر سپس یک سری ارتقا هم داشت. مثلا در سال 1868 میلادی یک ساعت عقربهای به این دستگاه اضافه شد که میتوانست زنگ هشدار را خاموش کند. در سال 1970 یک سری حسگرهای حرکتی به این دستگاه متصل شد و در طول دهه 80 پیشرفتهتر از پیش شد. در دهه نود میلادی با پایین آمدن قیمت این محصولات امنیتی ضد سرقت، تقریبا میتوان گفت که دیگر مردم عادی و طبقه متوسط میتوانستند این دستگاهها را در خانه خود نصب کنند.
شیوه تبلیغات هولمز هم باعث معروفیت او شد، به گونهای که از او به عنوان استراتژیست زیرک یاد میشود. هولمز که میدانست مردم از الکتریسیته میترسند، در قرن نوزدهم اسامی افرادی که به سیستم هشدار او اعتماد کردند را در مجله نیویورکر چاپ کرد. دستگاه ضد سرقت هم همواره در بسیاری از تبلیغات چاپی او مشاهده میشد و به گونهای با این کار باعث شد تا این دستگاه برند او شود.
این تاجر خوش فکر در ادامه سیستم دزدگیر را به سیستم تلگراف و تلفن شهری نیویورک متصل کرد. حتی اسم دستگاهش را گذاشته بود سیستم ضد سرقت تلگرافی. این ارتقا باعث شد تا جواهرفروشیهای معروفی مثل تیفانی و لرد اند تیلور مشتری او شوند. پسر او نیز در ادامه نقش بسیار گستردهای در طراحی اولین نسخههای دزدگیر تلفن کننده داشت.
همزمان با هولمز پدر و پسر، نفر دیگری که با خوش فکری خود توانست باعث پیشرفت هر چه بیشتر دزدگیرها شود، ادوارد آ. کالاهان بود. نقشه او این بود که هر یک از پنجاه همسایه در مجاورت خانههای نزدیک بورس را به یک جعبه تماس اضطراری و یک زنگ تجهیز کند و سپس خانه ها را به یکدیگر متصل کند. برای هر جعبه تماس، تعداد مشخصی زنگ تعیین میشد که میتوانست خانه ها را در صورت سرقت متمایز کند. به این صورت که اگر زنگ خطر در خانه A به صدا در میآمد، خانههای B و C متوجه میشدند که از خانه A سرقت شده است
ایده دیگر او این بود که چون دزدیها عموما در شهرهای بزرگ اتفاق میافتد، پس این دزدگیر میتواند به غیر از زنگ هشدار کارهای دیگری هم انجام دهد. او سیستمی ایجاد کرد تا دزدگیر بتواند در صورت وقوع سرقت سیستم ایستگاه مرکزی اورژانس شهری را هم با خبر کند.
این دهه برای پیشرفت دزدگیرهای اماکن و منزل بسیار مهم و حیاتی بود. با ایجاد فناوریهای جدید حسگرهای حرکتی و سنسورهای فراصوتی به دزدگیرهای قدیمی اضافه شدند. این حسگرها باعث شدند تا حتی اگر سارق بتواند وارد خانه یا اماکن شود، همچنان با تشخیص حرکت این افراد مزاحم دزدگیرها به صدا در بیایند و صاحبخانه را با خبر کنند
قرن بیستم: قرن سیستم های هشدار دهنده مدرن با تکنولوژی پیشرفته قرن بیستم را میتوان قرن بسیار سریع پیشرفت تکنولوژی نامید. دزدگیر کالاهان در این قرن بیش از پیش رونق گرفت و پس از جنگ جهانی دوم در بسیاری از خانهها استفاده شد. در واقع میتوان گفت که پایان جنگ باعث شد مردم بیشتر از همیشه برای امنیت خانه خود ارزش قائل شوند و به همین دلیل دزدگیرها بیش از پیش حرفهای شدند.
در خصوص آینده سیستمهای امنیتی منزل و اماکن میتوان هر تصور غیر ممکنی را داشت. با توجه به رونق گرفتن هوش مصنوعی به نظر میرسد که دزدگیرها به زودی به فناوریهای بسیار دقیقتر تشخیص چهره و تشخیص دزدی ارتقا پیدا کنند. ممکن است این وسایل امنیتی حتی بتوانند قصد و نیت شخص وارد شونده به خانه را هم تشخیص دهند و از طرفی با هوشمندی بسیاری بتوانند صاحبخانه و سایر افراد مطلع را با خبر سازند. در واقع میتوان گفت که دزدگیرها در بعد نرم افزاری و سخت افزاری به میزان بسیاری ارتقا پیدا کنند.
دزدگیر اماکن که به عنوان سیستم هشدار امنیتی نیز شناخته می شود، یک دستگاه تکنولوژیکی است که برای تشخیص ورود یا نفوذ غیرمجاز به ساختمان یا ملک طراحی شده است. دزدگیراماکن به عنوان یک جزء حیاتی از یک سیستم امنیتی جامع عمل می کند و به طور گسترده در محیط های مسکونی، تجاری و صنعتی استفاده می شود. با شناسایی و هشدار به سرنشینان یا پرسنل امنیتی در مورد تهدیدات احتمالی، دزدگیر اماکن نقش مهمی در افزایش امنیت و ایجاد آرامش دارد
هدف اصلی دزدگیر اماکن جلوگیری از سرقت، دسترسی غیرمجاز و خرابکاری است. با ایجاد یک سیگنال قابل مشاهده و شنیداری که هم به سرنشینان و هم به مزاحمان احتمالی هشدار می دهد، به عنوان یک عامل بازدارنده عمل می کند. وجود سیستم اعلام سرقت به تنهایی می تواند خطر سرقت و سرقت را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
دزدگیرهای اماکن شامل چندین مؤلفه به هم پیوسته هستند که با هم کار می کنند تا یک رویکرد لایه ای به امنیت ارائه دهند. این قطعات شامل سنسورها، تابلوهای کنترل، دستگاه های هشدار و سیستم های مانیتورینگ هستند. بیایید هر یک از این مؤلفهها را عمیقتر در این مطلب از دیجی ویرا بررسی کنیم تا نقش آنها را در تأمین امنیت یک ملک درک کنیم
سنسورها: سنسورها ستون فقرات هر سیستم اعلام سرقت هستند، آنها به طور استراتژیک در نقاط ورودی مانند درها و پنجره ها قرار می گیرند تا دسترسی غیرمجاز را تشخیص دهند. این حسگرها می توانند کنتاکت های مغناطیسی، آشکارسازهای شکست شیشه، حسگرهای حرکتی یا حسگرهای مادون قرمز باشند. هنگامی که یک سنسور نقض را تشخیص می دهد، سیگنالی را به کنترل پنل ارسال می کند.
دزدگیر اماکن علاوه بر جلوگیری از سارقان و جلوگیری از سرقت، مزایای دیگری نیز دارد. اول از همه، آنها احساس امنیت و آرامش خاطر را برای ساکنین فراهم می کنند، زیرا می دانند که دارایی آنها حتی زمانی که دور هستند محافظت می شود. این احساس امنیت می تواند استرس و اضطراب مربوط به امنیت خانه یا کسب و کار را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
⚡️امکان ثبت ۴۰ کاربر با قابلیت تعیین سطح دستری (مدیر ، کاربر، فقط ارسال هشدارها و ...) ⚡️امکان ثبت ۴۰ ریموت باقابلیت تغییر عملکرد هر کلید به صورت سفارشی. ⚡️۱۰ زون ورودی به صورت کاملا مستقل و پشتیبانی از انواع حالت (معمولی ، پدال ، زون مخفی،اتش سوزی ، تمپر و...) ⚡️ورودی مجزا جهت اتصال سنسور ضربه به صورت مستقیم. ⚡️۴۰زون بیسیم به صورت کاملا مجزا (عدم تداخل و اشتراک با زون های سیمی) ⚡️ورودی های کاملا ایزوله جهت جلوگیری از ورود نوسانات ناخواسته به برد . ⚡️مجهز به فیوز حرارتی جهت جلوگیری از آسیب رسیدن به دستگاه درهنگام نوسانات شدید برقی یا اشتباه هات تکنسین نصب .
⚡️امکان ثبت ریموت و زون بیسیم از طریق منو، نرم افزار سوئیچ روی برد جهت سهولت نصب و راهاندازی. ⚡️مجهز به سیرن داخلی. ⚡️مجهز به باتری ساعت داخلی جهت نگهداری زمان واقعی حتی در هنگام قطع برق و باتری اصلی . ⚡️ پشتیبانی از ساعت و تقویم شمسی به صورت کامل (حتی روزهای هفته) ⚡️مجهز به ۴ رله خروجی سناریو پذیر با امکان اتصال مستقیم به برق شهری. ⚡️امکان تعیین ۵ نوع حالت مختلف جهت عملکرد رله به صورت کاملا هوشمند نظیر تعیین روز هفته ساعت دقیقه و میزان روشن بودن رله به صورت ساعت دقیقه و ثانیه.